Paris Anlaşması kapsamında ülkelerin hali hazırda verdiği hedefler yeterli düzeyde değil. Birleşmiş Milletler Ekim 2017’de mevcut ulusal taahhütlerin 2100 yılına kadar 3.2 derecelik bir ısınmaya yol açacağı -yani karbonsuzlaştırma maliyetleri düşmeye devam ederken ve yararları daha da belirginleşirken ülkelerin daha da fazlasını gerçekleştirmeye yönelik taahhütlere devam etmelerinin esas olduğu- konusunda uyardı.
Tüm bunlara rağmen, son iki yılda bu alanda da önemli gelişmeler yaşanırken, ülkelerin iklim eyleminde giderek artan bir biçimde daha etkin kararlar aldığı gözleniyor. Ayrıca, anlaşmanın fiili uygulama yılı 2020 olmasına rağmen, 2020 öncesi iklim eylemi konusunda da önemli adımlar atıldı:
- Fransa 2050 yılına kadar karbon nötr olmak için iklim mevzuatını güçlendirmeyi planlıyor.
- Yeni Zelanda sıfır karbon yasası planlıyor ve 2050 yılına kadar emisyonları sıfırlayacağına dair taahhütte bulunacak.
- Norveç ve İsveç karbon nötr olma hedeflerini hızlandırdılar; Norveç tarihi 2050’den 2030’a çekti, İsveç ise 2045’e kadar karbon nötr olmayı hedefliyor.
- Marakeş İklim Zirvesi sırasında faaliyete geçen 2050 Patikaları Platformu, sıfır karbonlu bir ekonomiyi planlamak üzere 22 ülke, 15 şehir ve 196 şirketi bir araya getiriyor.
- İklim değişikliğinden orantısız şekilde etkilenen 48 gelişmekte olan ülkeden oluşan İklim Kırılgan Forumu, uzun vadeli bir karbonsuzlaştırma planı geliştirmeyi ve 2020’den önce iklim taahhütlerini güncellemeyi vaat etti.
- Fiji Başkanlığı’nda yürütülen Kasım 2017 COP23 iklim müzakereleri, iddiaları arttırmak ve anlaşmanın hedefini gerçekleştirmek amacıyla ulusal taahhütleri ve uyum çalışmalarını izlemek için bir çerçeve belirledi.
- Birleşmiş Milletler iklim bilimi paneli IPCC küresel ısınmanın Paris Anlaşması’nda belirlenen ve iddialı bir hedef olan 1.5 derece ile nasıl sınırlandırılabileceğini konu alan önemli bir çalışmaya başlıyor. Sonuçlar Eylül 2018’de yayınlanacak.
