Ülkeler, fosil yakıtlardan kademeli çıkışa ilişkin Kolombiya’daki türünün ilk örneği olan zirveyi herhangi bir bağlayıcı taahhüt olmaksızın, ancak vaatleri eyleme dönüştürmeye yönelik artan bir ivmeyle tamamladı.
Kolombiya’daki fosil yakıtlardan uzaklaşma konferansı Çarşamba günü (29 Nisan) sona ererken, yaklaşık 60 ülke fosil yakıtlardan çıkış mücadelesindeki ilerlemeyi memnuniyetle karşıladı ancak şimdi sözleri eyleme dökme gibi daha zorlu bir görevle karşı karşıyalar.
Bakanlar ve üst düzey yetkililer, gezegeni ısıtan fosil yakıtlardan uzaklaşma sürecini hızlandırmak ve BM iklim müzakerelerindeki çıkmazı aşmak umuduyla kömür limanı Santa Marta’da bir araya geldi. Bakanlıklar düzeyindeki iki günlük görüşmeler 28-29 Nisan’da düzenlenirken, bunun öncesinde ise dört gün süren sivil toplum tartışmaları ve akademik çalıştaylar gerçekleştirildi.
Konferansın düzenlenmesine, Brezilya’daki BM COP30 iklim zirvesinde varılan nihai anlaşmada ülkelerin fosil yakıtlara açık bir atıfta bulunmayı başaramamasının ardından karar verilmişti.
Ancak organizatörler, ABD-İsrail’in İran’a yönelik saldırılarının küresel bir enerji krizini tetiklemesinin ardından sürecin ivme kazandığını belirtti. Bu durum, bazı ülkelerin arz açıklarını kapatmak için fosil yakıtlara yöneldiği bir dönemde bile, bu kaynaklara bağımlı olmanın risklerini bir kez daha vurguladı.
Geçen yılki COP30’da fosil yakıtlardan uzaklaşmaya dair yol haritasının oluşturulması girişiminin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından küçük ada devletlerinden Avrupa güçlerine ve gelişmekte olan piyasalara kadar pek çok ulus, konferansa gönüllü olarak katıldı.
Ev sahiplerinden biri olan Hollanda İklim Bakanı Stientje van Veldhoven, “Ülkeler somut adımlar atıyor” derken şöyle devam etti: “Burada bulunan herkes, şu an bulundukları noktanın daha ötesine geçmek istedikleri ve birlikte daha güçlü olabileceğimize inandıkları için burada. Birlikte daha güçlü olabiliriz ve daha ileriye gidebiliriz.”
Bağlayıcı taahhütlerin verilmesi beklenmiyordu ancak Kolombiya Çevre Bakanı Irene Velez Torres, buna rağmen “büyük sonuçlar” elde edildiğini söyledi. Velez Torres, hükümetlere kendi dönüşüm süreçlerinde yardımcı olmakla görevlendirilen ve dünyaca ünlü iklim bilimcilerinden oluşan bir uzman panelinin kurulmasına dikkat çekti. Bu, özellikle petrol ve gaza bağımlı olan gelişmekte olan ülkeler için göz korkutucu bir görev.
Katılımcılar ayrıca, ülkeler arasında devam eden iş birliği planları, finansman ve iş gücü geçişi gibi konularda çalışma gruplarının oluşturulması gibi bir dizi başlangıç sonucu elde edildiğini belirtti.
Zorluklar ve tabular hakkında konuşmak için bir araya gelen uluslara teşekkür eden Velez Torres, “Gelecekten bize geri dönüp baktıklarında orada olduğumuzu ve zamanımızın zorlukları üzerinde çalıştığımızı hatırlayacaklar” dedi.
Finansman Öne Çıktı
Şu anda iklim adaleti konusunda önde gelen bir savunucu olan eski İrlanda Cumhurbaşkanı Mary Robinson; tartışılan temel zorluklardan birinin, pek çoğu fosil yakıtlardan uzaklaşmak için gereken kaynaklardan yoksun olan gelişmekte olan ülkelerin karşı karşıya kaldığı mali kısıtlamalar olduğunu belirtti.
“Bir geçişe başlayabilmek için bile birçoğunun borç affına şiddetle ihtiyacı var” diyen Robinson, bu ülkelerin “borç tuzağına düştüğü” ve uygulanabilir çok az alternatifi olan fosil yakıtlara aşırı bağımlı oldukları konusunda uyarıda bulundu.
Finansman, fosil yakıtlardan uzaklaşmanın önündeki en acil ve en zorlu engel olarak sürekli bir şekilde ön plana çıktı. Küresel Güney ülkeleri, yenilenebilir enerji fosil yakıtlardan daha ucuz hale gelse bile, yüksek borçlanma maliyetleri ve sermayeye sınırlı erişim sorunlarıyla karşı karşıya kalıyor.
Katılımcılar ayrıca, yerel mali kısıtlamaların ve küresel finans sistemlerinin, geçiş sürecini yavaşlatmadaki rolüne dikkat çekti.
Brezilya’daki COP30’un CEO’su Ana Toni’ye göre, üzerinde konuşulan temel konulardan biri de mali tartışmaların getirdiği zorluklardı: “Geçiş sürecinin mali zorluklarıyla nasıl başa çıkılacağına dair çözümler bulma konusunda maliye bakanlarının bize yardımcı olmasına ihtiyacımız var.”
Dünya Kaynakları Enstitüsü’nden Nick Robins, krizlere verilen makroekonomik tepkilerin ilerlemeyi kasıtsız bir şekilde yavaşlatabileceğini aktardı: “Enflasyona verilen geleneksel bir tepki, temiz enerji devrimini aslında engelliyor olabilir.”
Bir Sonraki Ev Sahibi Tuvalu
İklim krizi tehdidi altındaki Pasifik ülkesi Tuvalu’nun, İrlanda ile birlikte gelecek yılki konferansın ev sahibi olarak açıklanması, bu ivmenin devam edeceğine dair kritik bir sinyal olarak görüldü.
Kanada ve Norveç gibi zengin ekonomilerden, Angola ve Brezilya gibi gelişmekte olan petrol devlerine kadar pek çok önemli fosil yakıt üreticisi etkinlikte hazır bulundu. Diğer büyük fosil yakıt üreticileri ve tüketicilerinin yanı sıra; Amerika Birleşik Devletleri, Çin, Suudi Arabistan ve Rusya etkinliğe katılmadı.
Pek çok ülke, yıllık iklim müzakerelerinde yaşandığı üzere, yaklaşık 200 ulus arasında oy birliğiyle bir anlaşmaya varılmak zorunda kalmamanın getirdiği rahatlamadan bahsetti. Bu süreç, yıllık COP iklim zirvelerinde yaklaşık iki hafta sürüyor ve genellikle acı bir hayal kırıklığıyla sonuçlanıyor.
Karayip kıyısındaki konferans salonlarından uzakta, petrol fiyatları Çarşamba günü 2022 başından bu yana en yüksek seviyesine fırlayarak fosil yakıta bağımlılığın risklerini bir kez daha vurguladı.
Orta Doğu’daki savaşın tetiklediği küresel enerji krizi görüşmelere damgasını vurdu. Fosil yakıtlar, iklim için olduğu kadar enerji bağımsızlığı için de bir tehdit olarak nitelendirildi.
Pek çok ulus için —özellikle de gelişmekte olan fosil yakıt üreticileri için— devletin ana gelir kaynağını kademeli olarak sonlandırmak, oldukça “tartışmalı”.
Santa Marta’da konuşan Nijerya’nın Bölgesel Kalkınma Bakan danışmanı Onuoha Magnus Chidi, “Kademeli çıkış değil, kademeli azaltım. Verilmek istenen mesaj budur” dedi.
Afrika’nın en büyük petrol ve gaz üreticilerinden birinin delegesi, “İnsanlar işlerini kaybedecek… Onları diğer sektörlere yeniden dahil etmek için nasıl bir çaba gösteriyorsunuz?” sorusunu yöneltti.
Yaklaşık 200 ülke, 2023’teki COP28’de fosil yakıtlardan uzaklaşma konusunda anlaştı ancak bu taahhüdü eyleme dönüştürme çabaları sekteye uğradı.
COP30’un CEO’su Ana Toni, Santa Marta’daki tartışmaların, Brezilya tarafından hazırlanan ve dünyayı fosil yakıtlardan uzaklaştırmayı amaçlayan gönüllü bir “yol haritasına” girdi sağlayacağını belirtti.
