Dünya Meteoroloji Örgütü (WMO) Büyük Okyanus’ta orta ila yüksek şiddette bir La Nina hava olayının gerçekleştiğini açıkladı.
Bu doğal hava olayı, okyanus yüzeyinde sıcaklıkların büyük ölçüde soğumasına yol açıyor. BBC’nin haberine göre, 2021’in ilk çeyreğine kadar devam etmesi beklenen La Nina, büyük ihtimalle küresel düzeyde sıcaklıkları düşürecek, küresel hava durumu döngülerinde de büyük bir etkisi olacak.
La Nina, El Nino-Güney Döngüsü diye bilinen hava olayının üç aşamasından biri olarak tanımlanıyor. Bu döngüde, El Nino adlı sıcak aşama, daha soğuk La Nina aşaması ve nötr aşama var.
La Nina, güçlü rüzgarların Büyük Okyanus’ta sıcak yüzey suyunu, Güney Amerika’dan uzağa, Endonezya’ya doğru götürmesiyle ortaya çıkıyor. Bunun yerini, daha soğuk derinlerden yüzeye çıkan su alıyor. Bu durum da, dünyanın çeşitli bölgelerinde önemli hava durumu değişikliklerini beraberinde getiriyor. Çok güçlü bir La Nina yaşanırsa, araştırmalara göre İngiltere ve Kuzey Avrupa çok yağışlı bir kış geçirecek.
La Nina aynı zamanda, Endonezya ve Avustralya gibi ülkelerin normalden daha çok yağış alması ve güneydoğu Asya’da daha hareketli bir muson mevsimi anlamına geliyor.
Kanada ve ABD’de de sıklıkla kar yağışı getiren, daha çok sayıda fırtına görülebilir. Aynı zamanda, ABD’nin güney eyaletlerinde de kuraklık yaşanabilir. Son güçlü La Nina 2010-2011’de gerçekleşmişti.
La Nina normalde dünya genelinde hava sıcaklıklarını düşürüyor, ancak 2020’de çok da farklı durum görülmeyeceği vurgulanıyor.
WMO’dan Prof. Petteri Taalas “La Nina’nın genelde küresel sıcaklıkları azaltan bir etkisi olur, ancak bu durum seragazları tarafından atmosferde tutulan sıcaklıkla çoktan dengelendi” dedi. “Bu nedenle 2020 hâlâ kayıtlardaki en sıcak yıl olma yolunda ilerliyor ve 2016-2020 arasının da kayıtlardaki en sıcak beş yıllık dönem olarak kayıtlara geçmesi bekleniyor. Şimdiki La Nina yılları, geçmişin El Nino yıllarından bile sıcak.”
La Nina’nın bir etkisi de Atlantik Okyanusu’ndaki fırtına mevsimine olan etkisi. La Nina, atmosferin yüzeyi ile daha yüksek kesimleri arasındaki rüzgar değişimini azaltıyor. Bu da fırtınaların büyümesine izin veriyor.
